DSpace Repository

ผลของโปรแกรมการปรับความคิดและพฤติกรรมแบบกลุ่มต่อความหวัง และภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุในชุมชน

Show simple item record

dc.contributor.author ชนัดดา แนบเกษร
dc.contributor.author ภรภัทร เฮงอุดมทรัพย์
dc.contributor.author บุศรา สุขสวัสดิ์
dc.contributor.other มหาวิทยาลัยบูรพา. คณะพยาบาลศาสตร์
dc.date.accessioned 2019-03-25T09:23:27Z
dc.date.available 2019-03-25T09:23:27Z
dc.date.issued 2560
dc.identifier.uri http://dspace.lib.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/3416
dc.description.abstract การวิจัยแบบกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการปรับความคิดและพฤติกรรมแบบกลุ่มต่อความหวังและภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุในชุมชน กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุมีภาวะซึมเศร้าระดับเล็กน้อยถึง ปานกลาง จำนวน 24 คน สุ่มเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่ม ควบคุม กลุ่มละ 12 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการ ปรับความคิดและพฤติกรรมแบบกลุ่ม ส่วนกลุ่มควบคุมได้ รับการพยาบาลตามปกติ ประเมินโดยใช้แบบวัดความหวัง ของ Herth (1992) และแบบวัดภาวะซึมเศร้าของ Beck (1979) ได้ค่าความเที่ยงเท่ากับ .76 และ .90 วิเคราะห์ ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณนา สถิติที วิเคราะห์ความแปรปรวน สองทางแบบวัดซ้ำ ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ย ความหวังและภาวะซึมเศร้าในระยะหลังการทดลองเสร็จสิ้น และระยะติดตามผลแตกต่างจากกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .01 กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความหวัง หลังการทดลองเสร็จสิ้นทันที และระยะติดตามผล 1 เดือน สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 และมีคะแนนเฉลี่ยภาวะซึมเศร้าหลังการทดลอง เสร็จสิ้นทันที และระยะติดตามผล 1 เดือน ต่ำกว่าก่อน การทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 โปรแกรมการปรับความคิดและพฤติกรรมแบบกลุ่มนี้ ช่วย เพิ่มความหวังและลดภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุ ดังนั้น บุคลากรด้านสุขภาพที่เกี่ยวข้องสามารถนำโปรแกรม การปรับความคิดและพฤติกรรมไปประยุกต์ใช้เพื่อส่งเสริม สุขภาพจิตในผู้สูงอายุได้ th_TH
dc.language.iso th th_TH
dc.subject ความซึมเศร้าในผู้สูงอายุ th_TH
dc.subject ผู้สูงอายุ th_TH
dc.subject พฤติกรรมบำบัด th_TH
dc.subject สาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์ th_TH
dc.title ผลของโปรแกรมการปรับความคิดและพฤติกรรมแบบกลุ่มต่อความหวัง และภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุในชุมชน th_TH
dc.title.alternative The effects of group cognitive behavioral modification program on hope and depression among community-dwelling older adults en
dc.type บทความวารสาร th_TH
dc.issue 1
dc.volume 25
dc.year 2560
dc.description.abstractalternative The purposes of this quasi-experimental study were to examine the effects of group cognitive behavioral modification program on hope and depression among community-dwelling older adults who had mild to moderate depressive levels. The sample consisted of 24 older adults. They were randomly assigned into experimental and control groups (n = 12 in each group). Older adults in the experimental group participated in the group cognitive behavioral modification program, whereas those in the control group received only routine care from the same setting. Instruments included Thai version of Herth Hope Index (Herth, 1992) and Beck’s depression scale (Beck, 1979). These scales yielded Cronbach’s alpha of .76 and .90. Descriptive statistics using frequency, percentage, means, standard deviation, independent t-test, two-way repeated measure ANOVA. The results revealed that the mean scores of hope and depression at post- test and 1 month follow-up in the experimental group were significantly different from the control group (p < .01). In the experimental group, the mean scores of hope at post-test and 1 month follow-up were higher than the scores at a pretest (p < .001). In the experimental group, the mean scores of depression at posttest and 1 month follow-up were lower than at pretest (p < .001). The group cognitive behavioral modification program applied in this study effectively enhanced hope and reduced depression among these older adults. Thus, health professionals could apply this program in order to enhance mental health of this aged group. en
dc.journal วารสารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา = Journal of faculty of nursing Burapha University
dc.page 95-107.


Files in this item

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record

Search DSpace


Advanced Search

Browse

My Account